Onze vierde wandeling was dan toch eindelijk plat. Daar waren we het allemaal over eens ;-)
Het beloofde een warme dag te worden. Dan heb je wel geen schaduw bij een meertje, maar wel water !
En dat levert heel veel mooie foto's op. Zo veel dat ik eigenlijk moeite had een keuze te maken uit de 274 foto's die Marc gemaakt heeft van deze wandeling. Leve de digitale apparaten ;-)
Een leuk plaatsje om nog eens een groepsfoto te nemen... Zonder Tessa, helaas.
En het bewijs dat ook daar eeuwige sneeuw lag. Met dank aan Virginie, die op haar sandalen de klim was aangegaan.
De wandeling liep over enkele spannende bruggetjes, die sommige honden niet zo hoog inschatten ... De meeste whippets liepen heel laag en met de poten breed uit. Kikki nam gewoon het water :-)
Het water was echt prachtig blauw. Net zoals op de foto en nee, daar hebben we niet mee gefoefeld ;-)
De wandeling was niet erg lang, dus werd er uitgebreid tijd genomen om te lunchen en op zoek te gaan naar de steenbokken die Monique en Ronald hier vorig jaar zagen.
Maar niets van dat. Enkel whippets, een border collie en een groenendaeler.
En watervallen... prachtig !
zonder woorden ;-)
Even uitrusten ... of was het gewoon genieten van de pracht ?
Af en toe een moeilijke passage voor ons. De honden vonden het allemaal wel ok.
Al was de jongste uit de groep, de 10 maanden oude James, toch wel een beetje uitgeteld ;-)
Maar toen kwam het leukste : de honden konden in het water om te zwemmen en Funky gaf dadelijk een demonstratie.
al dachten de meesten er anders over ... pootje baden ging nog net ;-)
En stokken terug op het droge proberen te krijgen ...
Er waren er maar 4 met karakter : Funky, Isis, Escada en Bowie ... niet toevallig 3 van mij zeker !
Hier gaat Escada dapper op de stok af, terwijl de anderen supporteren of zoiets ;-)
En Bowie bracht ook een stok terug. lekker grommend omdat de anderen ZIJN stok wilden afpakken !
En er waren er die vonden dat met de voorpoten flapperen ook zwemmen is ;-) Dat zijn die Noorderlingen ... vreemd volkje :-)
Maar aan alle mooie spelletjes komt wel eens een eind en we gingen verder. Hier stonden we onze echo te beluisteren achter de immense stuwdam van het meer. De honden vonden het allemaal maar vreemd.
Nog even genieten, babbelen en wat rusten alvorens we de rit (die toch best wel griezelig was langsheen de smalle tunnels en vele haarspeldbochten) aanvatten.
:-)
En zoals gewoonlijk heeft ook Monique foto's van deze wandeling. klik op de titel.
